به اين‌طرف و آن طرف زدند ، و محروم إلى الأبد بماندند . جميع علماى حقّهء حقيقيّهء شيعه ، با اصول اعاظم تصوّف و عرفان همگام بوده‌اند نادرستىهاى كلام محدّث نورى ، در جدا كردن علماء راسخين را از عرفان بايد به جناب مرحوم نورى گفت : با ايراد اين كوته‌بينىها ، و اين پائين‌نگريها ، و اين نسبت‌هاى صحيحهء واقعيّهء وصول ، اتّحاد ، فناء به اولياى خدا همچون تلامذهء مشخَّصه و تربيت‌يافتگان مكتب امامان ما همچون بايزيد و شقيق و معروف ؛ با برچسب باطل و مُهر بدعت و لكّهء ننگين به مقاصد و منويّات راقيهء آنان نهادن ، كار خاتمه پيدا نمىكند ، و مطلب و محاكمه فيصله نمىيابد . شيخ أبو الفتوح رازى ، شهيد ثانى ، سيّد ابن طاوس هم دنبال همين مقاصد عاليه بوده‌اند . فناء و وحدت و وصول به حضرت ربّ العزّة منتهى آمال و آرزويشان بوده است . داستان عرفان و شوريدگى و سلوك سبيل خداوندى به همين چند تن عالم جليل و حبر نبيل اسلام تمام نمىشود . همهء علماى حقّهء حقيقيّه أمثال ابن فَهْد حِلّى ، ملّا صدرا شيرازى و فيض كاشانى و فيّاض لاهيجانى دو شاگرد ارجمند وى ، و حكيم سبزوارى و سيّد مهدى بحر العلوم و شهيد اوّل و مجلسى اوّل ، و دو عالم نبيل و وحيد : پدر و پسر : حاج ملّا مهدىّ و حاج ملّا أحمد نراقيّين ، و استاد و وصىّ شيخ انصارى : آيت حقّ و سند عرفان سيّد علىّ شوشترى ، و آخوند ملّا حسين‌قلى همدانى و شاگردان ذوى المجد و الاعتبارش : آقا سيّد أحمد طهرانى كربلائى و حاج شيخ محمّد بهارى و حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى و آقا سيّد سعيد حَبّوبى نجفى و أمثالهم ، همه و همه از اين زمره‌اند . همه سخن از وحدت وجود و وصول و فنا دارند . همه از بايزيد و معروف تجليل مىكنند . همهء سخنشان و مرامشان واحد است . كجا مىتوان با نسبتهاى نارواى خدا ناپسندانه دامان اينان را لكّه‌دار نمود ؟ ! كجا مىتوان